wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Człowiek I Morze

Miłość dla morza wieczna w twoim wolnym łonie!
Morze jest twym zwierciadłem; ty swojego ducha
Badasz w wzburzonej fali, gdy toczy się głucha,
I niemniej gorzkie ducha twojego są tonie.

Ty chętnie się zatapiasz w głąb swego obrazu,
Ogarniasz go ramieniem i wzrokiem, a serce
Twe niekiedy się kocha w swej własnej rozterce,
Na głos tej skargi pełnej dzikiego wyrazu.

Wy jesteście milczący, posępni oboje,
Człowiecze! Nikt nie zbadał twych przepaści stoków,
Morze! Nikt nie zna skarbów twych skrytych mroków,
Tak skrywacie zazdrośnie tajemnice swoje!

I oto wieki wśród czasów otchłani,
A wy bój wciąż toczycie bez żalu, litości,
Tak dzika żądza mordu i śmierci w was gości,
O bojownicy wieczni, bracia niezbłagani!
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, człowiek, i, morze
Zasłony wstęgowe Gry gnome drukarnia wielkoformatowa portal fianansowy kredyty pieniadze
śmieszne obrazki | Bielizna sklep internetowy | hosting dla firm | konstrukcje stalowe | centrumcms