Poezja obca - Aragon Louis
Aragon Louis (1897-1982), pisarz francuski. Jako poeta związany w młodości z surrealizmem, współzałożyciel pism tego ruchu: Littérature (1919) i La Révolution Surréaliste (1924). 1927 wstąpił do Komunistycznej Partii Francji, odbył kilka podróży do ZSRR. Za radykalnie lewicowy poemat Le front rouge (z tomu Persécuté persécuteur 1931) skazany na pięć lat więzienia z zawieszeniem.
Po zerwaniu z surrealizmem starał się przeszczepić na grunt literatury francuskiej elementy teorii tzw. realizmu socjalistycznego, ale kontynuował tradycję realizmu H. Balzaca i Stendhala. Współpracownik gazety komunistycznej L'Humanité, redaktor Ce Soir.
Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, redagował prasę podziemną i był współtwórcą konspiracyjnego Comité National des Écrivains. 1953-1972 redaktor naczelny tygodnika Les Lettres Françaises. 1957 otrzymał Międzynarodową Nagrodę Leninowską.
Autor cyklu prozatorskiego Świat rzeczywisty (część 1-4, 1934-1945) m.in.: Dzwony Bazylei (1934, wydanie polskie 1936), Piękne dzielnice (1936, wydanie polskie 1950), Aurélien (1944). Także głośna powieść historyczna Wielki Tydzień (1958, wydanie polskie 1960), wielotomowa powieść polityczna Les communistes (1949-1951), powieści psychologiczne, np. Wyrok śmierci (1965, wydanie polskie 1968).
Zbiory poetyckie, zawierające m.in. liczne utwory poświęcone żonie - pisarce E. Triolet: Les yeux d'Elsa (1942) i Elza (1959, wydanie polskie 1963), Les Poetes (1960). Także eseje literackie (np. Les collages 1965) i polityczne (L'homme communiste t. 1-2, 1946-1953). Polski wybór poezji Wiersze (1954).
Po zerwaniu z surrealizmem starał się przeszczepić na grunt literatury francuskiej elementy teorii tzw. realizmu socjalistycznego, ale kontynuował tradycję realizmu H. Balzaca i Stendhala. Współpracownik gazety komunistycznej L'Humanité, redaktor Ce Soir.
Podczas okupacji niemieckiej w trakcie II wojny światowej uczestniczył w ruchu oporu, redagował prasę podziemną i był współtwórcą konspiracyjnego Comité National des Écrivains. 1953-1972 redaktor naczelny tygodnika Les Lettres Françaises. 1957 otrzymał Międzynarodową Nagrodę Leninowską.
Autor cyklu prozatorskiego Świat rzeczywisty (część 1-4, 1934-1945) m.in.: Dzwony Bazylei (1934, wydanie polskie 1936), Piękne dzielnice (1936, wydanie polskie 1950), Aurélien (1944). Także głośna powieść historyczna Wielki Tydzień (1958, wydanie polskie 1960), wielotomowa powieść polityczna Les communistes (1949-1951), powieści psychologiczne, np. Wyrok śmierci (1965, wydanie polskie 1968).
Zbiory poetyckie, zawierające m.in. liczne utwory poświęcone żonie - pisarce E. Triolet: Les yeux d'Elsa (1942) i Elza (1959, wydanie polskie 1963), Les Poetes (1960). Także eseje literackie (np. Les collages 1965) i polityczne (L'homme communiste t. 1-2, 1946-1953). Polski wybór poezji Wiersze (1954).
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
Aragon Louis
Baudelaire Charles Pierre
Blake William
Brodski Iosif
Burns Robert
Byron George Gordon
Corso Gregory
Eliot Thomas Stearns
Goethe Johann Wolfgang
Heine Heinrich
Howard Robert E.
Jacob Max
Kerouac Jack
Lermontow Michaił Jurjewicz
Matsuo Basho
Petrarka Francesco
Plath Sylvia
Pound Ezra Weston Loomis
Puszkin Aleksandr Siergiejewicz
Rilke Rainer Maria
Snyder Gary
Szekspir William
Verlaine Paul Marie
Whitman Walt
Aragon Louis
Baudelaire Charles Pierre
Blake William
Brodski Iosif
Burns Robert
Byron George Gordon
Corso Gregory
Eliot Thomas Stearns
Goethe Johann Wolfgang
Heine Heinrich
Howard Robert E.
Jacob Max
Kerouac Jack
Lermontow Michaił Jurjewicz
Matsuo Basho
Petrarka Francesco
Plath Sylvia
Pound Ezra Weston Loomis
Puszkin Aleksandr Siergiejewicz
Rilke Rainer Maria
Snyder Gary
Szekspir William
Verlaine Paul Marie
Whitman Walt