Kosznik Mateusz - * * * [Aczkolwiek nieposkromione]
Aczkolwiek nieposkromione
Serce ciała mego
Jednak zniewolone
Kratą z żeber bez jednego
Kołacze spazmatycznie
I dusi się choć obok płuc
I jęczy chaotycznie
Nie może umysłu stłuc
A bardzo się stara
Przez cały żywot
Aż zabije się na śmierć
Serce ciała mego
Jednak zniewolone
Kratą z żeber bez jednego
Kołacze spazmatycznie
I dusi się choć obok płuc
I jęczy chaotycznie
Nie może umysłu stłuc
A bardzo się stara
Przez cały żywot
Aż zabije się na śmierć
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
serce nieposkromione śmierć
serce nieposkromione śmierć
Pozostałe wiersze autora:
(...)
* * * [Aczkolwiek nieposkromione]
* * * [Człowiek dąży do szczęścia]
* * * [Jakże przyjemnie być buntownikiem]
* * * [Karmię się nienawiścią]
Ale kosmos
Ale kosmos(14.01.04)
Apoezja
Człegeneza
Czy to wiersz, czy niewiersz?
Desperat
Koniec
Mizerykordia
Moja Pani
Nienormalny
Nirwana
On
sam
Sekunda życia
Ukryty stan ducha
Wiersz do rapowania
Za małe
Żródełko
(...)
* * * [Aczkolwiek nieposkromione]
* * * [Człowiek dąży do szczęścia]
* * * [Jakże przyjemnie być buntownikiem]
* * * [Karmię się nienawiścią]
Ale kosmos
Ale kosmos(14.01.04)
Apoezja
Człegeneza
Czy to wiersz, czy niewiersz?
Desperat
Koniec
Mizerykordia
Moja Pani
Nienormalny
Nirwana
On
sam
Sekunda życia
Ukryty stan ducha
Wiersz do rapowania
Za małe
Żródełko