Lamers Joanna - Zmieniać
ZMIENIAĆ
Każdy się kiedyś zestarzeje
nie ma wiecznych
a ty wmawiając mi jeszcze
każesz mi się leczyć ze starości
a zło przychodzi nagle
dlatego nazywamy to złem
kto wie czy bardziej przemyślane
niż odruchowy letni dzień
czas coś zmienić i nie wiesz jak
koniec przychodzi nagle i też nie znasz dat
a dobroć nie przychodzi nagle
jak śmierć
jak tekst pisany długo i krócej jak lepszy wiersz...
i ciągle chcesz mnie zmieniać
na nieprzemyślany krok...
więc nie szukaj tabletek młodości
kto wie może jutro skończy się ten rok...
bo ta chwila przemija
wyżmija się...
dusząc niewieczność
narastających w bezruchu...
bezdzietność wiedzy
wiedzy o niewiedzy czuwania na lęk
gnijąc w uspanych ...
martwicy brzęk...
obumierać....
jęcząc by na siłę coś zmieniać...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
zmieniać
zmieniać