Rak Dariusz - Zimno, cicho, spokojnie
Przy oknie zimno, cicho, spokojnie,
Świat się zawęża do kilku wspomnień,
Do tych z lata, gorąco było,
Pachniało sianem i słońca siłą.
Byłaś w sukience w kolorze lata,
Twoja sukienka na wskroś bogata,
Byłaś w sukience w kolorze tęczy,
Lekkiej jak z nici pajęczyn.
I coś mówiłaś o rozstaniu,
Że to już koniec - przy powitaniu,
Że nic nie było, że przeminęło,
Że ktoś tam czeka, że czas ucieka...
I już nie byłaś jak kiedyś dobra,
Wyrozumiała i hojnie szczodra...
W pocałunki, choć kiedyś były,
To tylko były... to tylko były!
Przy oknie zimno, cicho, spokojnie,
Świat się zawęża do kilku wspomnień.
Przy oknie zimno, cicho, spokojnie,
Świat się zawęża, lecz nie do wspomnień!
Świat się zawęża do kilku wspomnień,
Do tych z lata, gorąco było,
Pachniało sianem i słońca siłą.
Byłaś w sukience w kolorze lata,
Twoja sukienka na wskroś bogata,
Byłaś w sukience w kolorze tęczy,
Lekkiej jak z nici pajęczyn.
I coś mówiłaś o rozstaniu,
Że to już koniec - przy powitaniu,
Że nic nie było, że przeminęło,
Że ktoś tam czeka, że czas ucieka...
I już nie byłaś jak kiedyś dobra,
Wyrozumiała i hojnie szczodra...
W pocałunki, choć kiedyś były,
To tylko były... to tylko były!
Przy oknie zimno, cicho, spokojnie,
Świat się zawęża do kilku wspomnień.
Przy oknie zimno, cicho, spokojnie,
Świat się zawęża, lecz nie do wspomnień!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Rozstanie
Rozstanie