wiersze-poezja.info

 

Baudelaire Charles Pierre - Wróg

Młodość ma przepłynęła jedną chmurną burzą,
W którą tylko niekiedy promień serca padł,
Sad mój deszcze zalały olbrzymią kałużą,
Więc w owoc rzadki tylko przemienił się kwiat.

Dziś na progu jesieni, sercem już niemłody,
Z łopatą się do pracy ciężkiej muszę brać,
Aby doły wyrównać wyrwane przez wody,
Doły jak grób głębokie, gdzie mi przyjdzie spać.

Lecz wątpię, czy mym nowym, wymarzonym kwiatom
Pustka ma będzie dosyć w o pokarm bogatą,
Który siłę mistyczną w ich kielichy tchnie.

O rozpaczy, rozpaczy, czas pożera życie,
A wróg mroczny, co serca nasze chciwie ssie,
Krwią, którą my broczymy, tuczy się obficie.
Kategoria:
Poezja obca
Tagi tego wiersza:
kwiaty, zła, wróg
Nieruchomości Bydgoszcz akcesoria Zmywarki Darmowe gry sklep zoologiczny
śmieszne obrazki | Zus zabrze | Programy | Urzad skarbowy tychy | Hostele bieszczady