Skóra Piotr - Wołanie w przeszłość
...takom Cię miał, gdym był Ci bliski,
dziś daleko mi do tego stanu z wczoraj...
choć Cię spotykam, zamykam rwące usta,
które Ci zawsze ukłon ofiarują niski.
Wiem gdzie żyjesz a odnaleźć nie zdołam,
Nie mogę Cię zranić nigdy więcej!
Pragnę, lecz rozum góruje nad sercem!
Pragnę ja tylko rozgrzeszenia.
Więc go wołam...
dziś daleko mi do tego stanu z wczoraj...
choć Cię spotykam, zamykam rwące usta,
które Ci zawsze ukłon ofiarują niski.
Wiem gdzie żyjesz a odnaleźć nie zdołam,
Nie mogę Cię zranić nigdy więcej!
Pragnę, lecz rozum góruje nad sercem!
Pragnę ja tylko rozgrzeszenia.
Więc go wołam...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Przeszłość
Przeszłość
Pozostałe wiersze autora:
Bez Happyend'u
Bóg jedyną prawdą
Dylemat (PS)
Najkrótszy spacer
Nasza zagadka
Rozstanie (PS)
Wołanie w przeszłość
Bez Happyend'u
Bóg jedyną prawdą
Dylemat (PS)
Najkrótszy spacer
Nasza zagadka
Rozstanie (PS)
Wołanie w przeszłość