Jurkowska Małgorzata - Wiatr-gospodarz
Wiatr jak gospodarz chmury zagania
do niebiańskiej stodoły:
Nie dość wam tego latania?
Nam nie straszne zabawy ani mozoły!
Zejdźcie z nieba tu, do cudownej zagrody dla chmur!
Zejdziemy, panie Wietrze, jak pokonasz mur!
Wiatr na mur chucha i dmucha,
lecz nic nie zdziała
- płot to dla niego robota mała,
ale nie mur, choćby pełen dziur.
do niebiańskiej stodoły:
Nie dość wam tego latania?
Nam nie straszne zabawy ani mozoły!
Zejdźcie z nieba tu, do cudownej zagrody dla chmur!
Zejdziemy, panie Wietrze, jak pokonasz mur!
Wiatr na mur chucha i dmucha,
lecz nic nie zdziała
- płot to dla niego robota mała,
ale nie mur, choćby pełen dziur.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Wiatr
Wiatr