Oman Krzysiek - W Świetle Dnia
W świetle dnia i księżyca blasku,
W ugornej pustce, jaką jest samotność,
Potęguje się uczucie me!!!
Którym jest wspomnienie bliskiej sercu osoby,
Które z każdą chwilą wypełnia duszę,
Spragnioną miłości oplatanej tęsknoty aurą.
Bo pragnę być z tobą!
Nie rozłącznie przemierzać górskie plenery
I uroki dolin poznawać!
Tylko tobie miłość swą wyznawać
Bo już dłużej nie potrafię udawać
I kryć uczuć swych za które nie jest mi wstyd!!!
W ugornej pustce, jaką jest samotność,
Potęguje się uczucie me!!!
Którym jest wspomnienie bliskiej sercu osoby,
Które z każdą chwilą wypełnia duszę,
Spragnioną miłości oplatanej tęsknoty aurą.
Bo pragnę być z tobą!
Nie rozłącznie przemierzać górskie plenery
I uroki dolin poznawać!
Tylko tobie miłość swą wyznawać
Bo już dłużej nie potrafię udawać
I kryć uczuć swych za które nie jest mi wstyd!!!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
dzień, światło
dzień, światło
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres