wiersze-poezja.info

 

Markiewicz Łukasz - Umierała i wołała do nich

Umierała i wołała do nich.
Że ich kocha, że by jej przebaczyli ,
Za jej bezmyślność za błędy życiowe,
Umierała i wołała do nich.

Umierała i wołała do nich.
Wołała życie, które ją opuszcza,
Wolała przyjaciół; wszystkich których znała,
Wołała wspomnienia, które odeszły i nie chcą powrócić,

Noc zimna na dworze, niebo bez gwiazd, bez księżyca,
W malutkim okienku światełko się pali,
Za oknem w pokoju dziewczynka na łóżeczku leży,
Jej twarz jest blada jej oczy już śmierć widzą,

Umierała i wołała do nich.
A, oni stali w koło łóżeczka, ich twarze kamienne,
Nikt nie trzymał jej rąk nikt jej nie przytulał,
Nikt nie pocałował jej na dobranoc, ich twarze kamienne,

Umierała i wołała do nich (...)

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
śmierć, ból, cierpienie, życie
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
amcom | Katalog moderowany | odżywki | Moda ślubna | tapety na pulpit