Kochanowski Jan - Tren XII
Żaden ojciec podobno barziej nie miłował
Dziecięcia, żaden barziej nad mię nie żałował.
A też ledwe się kiedy dziecię urodziło.
Co by łaski rodziców swych tak godne było.
Ochędożne, posłuszne, karne, niepieszczone,
Śpiewać, mówić, rymować jako co uczone;
Każdego ukłon trafić; wyrazić postawę,
Obyczaje panieńskie umieć i zabawę;
Roztropne, obyczajne, ludzkie, nierzewniwe,
Dobrowolne, układne, skromne i wstydliwe.
Nigdy ona po ranu karmie nie wspomniała,
Aż pierwej Bogu swoje moditwy oddała.
Nie poszła spać, aż pierwej matkę pozdrowiła
I zdrowie rodziców swych Bogu poruczyła.
Zawżdy przeciwko ojcu wszytki przebyć progi,
Zawżdy się uradować i przywitać z drogi,
Każdej roboty pomóc, do każdej posługi
Uprzedzić było wszytki rodziców swych sługi.
A to w tak małym wieku sobie poczynała,
Że więcej nad trzydzieści miesięcy nie miała.
Tak wiele cnót jej młodość i takich dzielności
Nie mogła znieść; upadła od swejże bujności,
Żniwa nie doczekawszy! Kłosie mój jedyny,
Jeszcześ mi się był nie zstał, a ja, twej godziny
Nie czekając; znowu cię w smutną ziemię sieję!
Ale pospołu z tobą grzebę i nadzieję:
Bo już nigdy nie wznidziesz ani przed mojema
Wiekom wiecznie zakwitniesz smutnymi oczema.
--
Publikacja pobrana z serwisu www.poema.art.pl
Kategoria:
Poezja polska
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek Boże igrzysko
Do dziewki
Do Gościa
Do gościa(II)
Do gór i lasów
Do Hanny
Do Jadwigi
Do Jakuba
Do Jósta
Do Magdaleny
Do Mikołaja Firleja
Do miłości
Do paniej
Do paniej(I)
Do paniej(II)
Do Pawła
Do Walka
Epitafium Hannie Kochanowskiej
Epitafium Kosowi
Epitaf[ijum] Kry[sztofowi] Sien[ieńskiemu]
Ku muzom
Lament I
Na Barbarę
Na dom w Czarnolesie
Na fraszki
Na grzebień
Na hardego
Na Konrata
Na lipę
Na nabożną
Na nieodpowiednią
Na niesławną
Na pieszczone ziemiany
Na poduszke
Na starą
Na swoje księgi
Na utratne
Na zdrowie
O chłopcu
O chmielu
O dobrym panie
O doktorze Hiszpanie
O gospodyniej
O Hannie
O Jędrzeju
O Kachnie
O kocie
O Łazickim a Barzym
O miłości
O sobie
O tymże
O zazdrości
O żywocie ludzkim
Ofiara
PIEŚŃ II
Pieśń o spustoszeniu Podola
Pieśń Świętojańska o Sobótce
PIEŚŃ XX
PIEŚŃ XXV, Czego chcesz od nas Panie, Hymn,
Psalm 10
Psalm 15
Psalm 70
Psalm 8
Raki
Sen
Tren I
Tren II
Tren III
Tren III
Tren IV
Tren IV
Tren IX
Tren V
Tren VI
Tren VII
Tren VIII
Tren X
Tren XI
Tren XII
Tren XIII
Tren XIV
Tren XIX - albo Sen
Tren XV
Tren XVI
Tren XVII
Tren XVIII
Trudna rada w tej mierze
Z Anakreonta (I)
Z Anakreonta (II)
Z Anakreonta(III)
Człowiek Boże igrzysko
Do dziewki
Do Gościa
Do gościa(II)
Do gór i lasów
Do Hanny
Do Jadwigi
Do Jakuba
Do Jósta
Do Magdaleny
Do Mikołaja Firleja
Do miłości
Do paniej
Do paniej(I)
Do paniej(II)
Do Pawła
Do Walka
Epitafium Hannie Kochanowskiej
Epitafium Kosowi
Epitaf[ijum] Kry[sztofowi] Sien[ieńskiemu]
Ku muzom
Lament I
Na Barbarę
Na dom w Czarnolesie
Na fraszki
Na grzebień
Na hardego
Na Konrata
Na lipę
Na nabożną
Na nieodpowiednią
Na niesławną
Na pieszczone ziemiany
Na poduszke
Na starą
Na swoje księgi
Na utratne
Na zdrowie
O chłopcu
O chmielu
O dobrym panie
O doktorze Hiszpanie
O gospodyniej
O Hannie
O Jędrzeju
O Kachnie
O kocie
O Łazickim a Barzym
O miłości
O sobie
O tymże
O zazdrości
O żywocie ludzkim
Ofiara
PIEŚŃ II
Pieśń o spustoszeniu Podola
Pieśń Świętojańska o Sobótce
PIEŚŃ XX
PIEŚŃ XXV, Czego chcesz od nas Panie, Hymn,
Psalm 10
Psalm 15
Psalm 70
Psalm 8
Raki
Sen
Tren I
Tren II
Tren III
Tren III
Tren IV
Tren IV
Tren IX
Tren V
Tren VI
Tren VII
Tren VIII
Tren X
Tren XI
Tren XII
Tren XIII
Tren XIV
Tren XIX - albo Sen
Tren XV
Tren XVI
Tren XVII
Tren XVIII
Trudna rada w tej mierze
Z Anakreonta (I)
Z Anakreonta (II)
Z Anakreonta(III)