Oman Krzysiek - To Wszystko
To wszystko przez miłość!
Mógł bym rzec!
Lecz Nie!
To co smuci!
Mnie i Cię!
To nie miłość ,
Ani zdrada,
To tylko taka zasada,
Gdy zawodzimy się ,
Duma nasza nie pozwala,
Wybaczać!
Bo wydaje się ,
Że lepiej udawać!
Więc powiem teraz!
NIE!
Bo do miłości,
Prowadzi droga!
Przez smutku i żalu uczucie!
Lecz wynagrodzone ono jest,
Gdy wybaczania nadchodzi czas!
To co nas dzieliło wciąż ,
Zacząć łączyć może!
Lecz
Pragnąć tego musimy ,
Oboje!
Mógł bym rzec!
Lecz Nie!
To co smuci!
Mnie i Cię!
To nie miłość ,
Ani zdrada,
To tylko taka zasada,
Gdy zawodzimy się ,
Duma nasza nie pozwala,
Wybaczać!
Bo wydaje się ,
Że lepiej udawać!
Więc powiem teraz!
NIE!
Bo do miłości,
Prowadzi droga!
Przez smutku i żalu uczucie!
Lecz wynagrodzone ono jest,
Gdy wybaczania nadchodzi czas!
To co nas dzieliło wciąż ,
Zacząć łączyć może!
Lecz
Pragnąć tego musimy ,
Oboje!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Zdrada, smutek, miłosć
Zdrada, smutek, miłosć
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres