Paterek Mariola - Struny Życia
Jestem nikim
Muza muskająca struny mojego życia
wciąż fałszuje
Spod jej palów wydobywa się dźwięk nieczysty
Burzy poukładany rytm życia
Nikt się ze mną nie liczy
Traktowana jak powietrze
Zmarszczka na twarzy
Będąc sobą
Jestem nikim
Muza muskająca struny mojego życia
wciąż fałszuje
Spod jej palów wydobywa się dźwięk nieczysty
Burzy poukładany rytm życia
Nikt się ze mną nie liczy
Traktowana jak powietrze
Zmarszczka na twarzy
Będąc sobą
Jestem nikim
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
człowieczeństwo
człowieczeństwo
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Co robisz?]
* * * [Gdy Smutek bierze mnie w swe ramiona,]
* * * [Ten las jest tak tajemniczy i piękny.]
Autoportret
Dusza
List zza krat
Maj
Maki
Nie Dochowane Słowa
Noc I
Noc II
Ona,On i Ja
Rzeczywistość
Samotność
Struny Życia
Szaleństwo
Szmaragdowe Jezioro
Tęsknota
Z pamiętnika seryjnego gwałciciela
Zielonooka Dama
* * * [Co robisz?]
* * * [Gdy Smutek bierze mnie w swe ramiona,]
* * * [Ten las jest tak tajemniczy i piękny.]
Autoportret
Dusza
List zza krat
Maj
Maki
Nie Dochowane Słowa
Noc I
Noc II
Ona,On i Ja
Rzeczywistość
Samotność
Struny Życia
Szaleństwo
Szmaragdowe Jezioro
Tęsknota
Z pamiętnika seryjnego gwałciciela
Zielonooka Dama