Kowalik Jakub - Spokojny krzyk rozpaczy
Spokojnie patrzy jak zamykasz oczy
niebieskie, oczy puste w trumience.
Układasz ciało aby odpoczęło
w pozycji od lat ustalonej.
Spokojnie patrzy gdy na policzkach
nie przemknie już różany uśmiech.
Łzy wyciska z pod podłych powiek
i ręce składa, w starym zwyczaju.
Spokojnie odchodzi po pierwszej grudce
ziemi wrzuconej do grobu.
Szybko ucieka w szaleństwie
potyka się o korzenie bólu
bo stracił najdroższą
córeczkę miłość swoją.
niebieskie, oczy puste w trumience.
Układasz ciało aby odpoczęło
w pozycji od lat ustalonej.
Spokojnie patrzy gdy na policzkach
nie przemknie już różany uśmiech.
Łzy wyciska z pod podłych powiek
i ręce składa, w starym zwyczaju.
Spokojnie odchodzi po pierwszej grudce
ziemi wrzuconej do grobu.
Szybko ucieka w szaleństwie
potyka się o korzenie bólu
bo stracił najdroższą
córeczkę miłość swoją.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie