Oman Krzysiek - Smutkiem Się Dławię
Smutkiem się dławię,
Smutkiem płaczę,
Czy ja ci kiedyś wybaczę,
Za wszystko to co teraz czuję,
Tak źle mi jest,
Tak samemu zawsze jest!
Porzucony przez ciebie,
Życie me się psuje,
Jak zwierze które padło,
Jak człowiek który umarł!
Tak ja właśnie teraz czuje się!
Upodlony przez ciebie,
Przez ciebie tak jest,
Ty miłości głupia!
Odchodzisz odemnie,
Czy musisz tak boleć?
Ja i tak kieruję się tam gdzie ty!
Umieram w raz z tobą,
Bo pozostanę na zawsze tylko z tobą,
Pójdę tam gdzie ty,
Nawet gdy śmierć końcem jest tej drogi!!!
Smutkiem płaczę,
Czy ja ci kiedyś wybaczę,
Za wszystko to co teraz czuję,
Tak źle mi jest,
Tak samemu zawsze jest!
Porzucony przez ciebie,
Życie me się psuje,
Jak zwierze które padło,
Jak człowiek który umarł!
Tak ja właśnie teraz czuje się!
Upodlony przez ciebie,
Przez ciebie tak jest,
Ty miłości głupia!
Odchodzisz odemnie,
Czy musisz tak boleć?
Ja i tak kieruję się tam gdzie ty!
Umieram w raz z tobą,
Bo pozostanę na zawsze tylko z tobą,
Pójdę tam gdzie ty,
Nawet gdy śmierć końcem jest tej drogi!!!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Smutek
Smutek
Pozostałe wiersze autora:
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres
Człowiek i Niebo
Gdy Stoję
Gdy Zauroczenie Zawodzi
Miłość Nie Poczciwa
Miłość Wieczna
Nie Zawsze
O To Ja Stanąłem
Odpowiedź Jedna
Piękno Wieczne
Smutek Nadszedł
Smutkiem Się Dławię
Świat Nie Znany
To Czego Pragnę
To Wszystko
W Głuchej Ciszy
W Świetle Dnia
W Tym Dniu
Wyznanie
Życia Kres