Kaczorek Grzegorz - Samotny prorok
Dokąd zmierzasz samotny proroku
Z nadzieją w sercu i błyskiem w oku?
Co pragniesz głosić masom wybranym
jakie masz dla nich i świata plany?
Mówisz o miłości, pomocy bliżniemu
kolorów blaknięciu, lecz nie rozumieją
Tłumaczysz ludziom szczęścia istotę
a oni radośnie mieszają cię z błotem
Chcą za to nagrodę, chcą życia wiecznego
Chcą moc równą mieć Przedwiecznego
Nie starcza im życia na tejże Ziemi
chwytają łapczywie więc brzytwę nadzieji.
Ciebie zaś z Twym szacunkiem dla życia
spędzają w bór zapomnienia poszycia.
Dokąd zmierzałeś samotny proroku
Z nadzieją w sercu i błyskiem w oku?
Bądź zawsze sumienia wierny zasadom
a słabi do niebios na ostrzach niech jadą.
Z nadzieją w sercu i błyskiem w oku?
Co pragniesz głosić masom wybranym
jakie masz dla nich i świata plany?
Mówisz o miłości, pomocy bliżniemu
kolorów blaknięciu, lecz nie rozumieją
Tłumaczysz ludziom szczęścia istotę
a oni radośnie mieszają cię z błotem
Chcą za to nagrodę, chcą życia wiecznego
Chcą moc równą mieć Przedwiecznego
Nie starcza im życia na tejże Ziemi
chwytają łapczywie więc brzytwę nadzieji.
Ciebie zaś z Twym szacunkiem dla życia
spędzają w bór zapomnienia poszycia.
Dokąd zmierzałeś samotny proroku
Z nadzieją w sercu i błyskiem w oku?
Bądź zawsze sumienia wierny zasadom
a słabi do niebios na ostrzach niech jadą.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
prorok, samotny, jednostka, religia, zasady, moralność, życie wieczne
prorok, samotny, jednostka, religia, zasady, moralność, życie wieczne
Pozostałe wiersze autora:
Bagna we mgle
Druga Strona
Jedyny Cel
Najjaśniejsze
Ostatnia Brama Mroku
Samotny prorok
Bagna we mgle
Druga Strona
Jedyny Cel
Najjaśniejsze
Ostatnia Brama Mroku
Samotny prorok