Goryl Łukasz - Samotność
Samotność... samotność... samotność... samotność...
Puste słowa, puste myśli, puste serce, pusta dusza...
Uczucie nie do opisania, straszliwe, dołujące, bezkresne...
Przerażające, tłumiące, ograniczające, denerwujące...
Samotność ogarnia mnie znienacka, nie puka do mej duszy
Tylko wchodzi bez pytania, usiłuje złamać moje serce
Niszczy mnie od wewnątrz, nigdy nie daje za wygraną
Walczy z moimi uczuciami, domaga się najgorszego...
Ciężko się z nią walczy, jest wymagającym przeciwnikiem
Jest sprytna i przebiegła, wie, w które miejsce uderzyć
Zna moje słabe punkty, a ja nic o niej nie wiem...
Potrafiłaby bez problemu podciąć skrzydła aniołowi
A co dopiero takiej istocie, jaką jest zwykły człowiek
Samotność stopniowo niszczy moją słabą już duszę
Po swojej wizycie, z osoby, którą dobrze znacie
Pozostaje wrak, niepotrzebna już nikomu sterta złomu
Czuję te zmiany, które we mnie zachodzą, czuję ją...
Z dnia na dzień jest mi coraz trudniej z nią żyć
Staje się coraz cięższa, jej działania są bardziej widoczne
Moi dobrzy znajomi nie mogą pojąć, co się ze mną dzieje
Pytają, co mi jest, a ja nie potrafię im odpowiedzieć
Nawet nie chcę im odpowiadać, i tak by nie zrozumieli
Proszę moich kochanych przyjaciół, by się za mnie modlili,
Proszę Boga, by się nade mną zlitował, by mi pomógł
Proszę by dał mi silną wolę do walki, proszę o to,
Bym mógł o niej zapomnieć w trudnych momentach...
Chociaż zapomnieć, bo nie zniknie ona z mojej duszy
Póki nie znajdę osoby, z którą mógłbym dzielić swe życie.
Samotność... samotność... samotność... samotność...
Puste słowa, puste myśli, puste serce, pusta dusza...
Puste spojrzenie, puste marzenia, pusta nadzieja
Pusta tęsknota, puste wrażenia, pusta radość
Pusty smutek, puste łzy, pusty uśmiech
Puste dni, puste godziny, pusty czas
Puste zdarzenia, pusty ból
Pusty człowiek...
Puste słowa, puste myśli, puste serce, pusta dusza...
Uczucie nie do opisania, straszliwe, dołujące, bezkresne...
Przerażające, tłumiące, ograniczające, denerwujące...
Samotność ogarnia mnie znienacka, nie puka do mej duszy
Tylko wchodzi bez pytania, usiłuje złamać moje serce
Niszczy mnie od wewnątrz, nigdy nie daje za wygraną
Walczy z moimi uczuciami, domaga się najgorszego...
Ciężko się z nią walczy, jest wymagającym przeciwnikiem
Jest sprytna i przebiegła, wie, w które miejsce uderzyć
Zna moje słabe punkty, a ja nic o niej nie wiem...
Potrafiłaby bez problemu podciąć skrzydła aniołowi
A co dopiero takiej istocie, jaką jest zwykły człowiek
Samotność stopniowo niszczy moją słabą już duszę
Po swojej wizycie, z osoby, którą dobrze znacie
Pozostaje wrak, niepotrzebna już nikomu sterta złomu
Czuję te zmiany, które we mnie zachodzą, czuję ją...
Z dnia na dzień jest mi coraz trudniej z nią żyć
Staje się coraz cięższa, jej działania są bardziej widoczne
Moi dobrzy znajomi nie mogą pojąć, co się ze mną dzieje
Pytają, co mi jest, a ja nie potrafię im odpowiedzieć
Nawet nie chcę im odpowiadać, i tak by nie zrozumieli
Proszę moich kochanych przyjaciół, by się za mnie modlili,
Proszę Boga, by się nade mną zlitował, by mi pomógł
Proszę by dał mi silną wolę do walki, proszę o to,
Bym mógł o niej zapomnieć w trudnych momentach...
Chociaż zapomnieć, bo nie zniknie ona z mojej duszy
Póki nie znajdę osoby, z którą mógłbym dzielić swe życie.
Samotność... samotność... samotność... samotność...
Puste słowa, puste myśli, puste serce, pusta dusza...
Puste spojrzenie, puste marzenia, pusta nadzieja
Pusta tęsknota, puste wrażenia, pusta radość
Pusty smutek, puste łzy, pusty uśmiech
Puste dni, puste godziny, pusty czas
Puste zdarzenia, pusty ból
Pusty człowiek...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Samotność
Samotność