wiersze-poezja.info

 

Kowalik Jakub - Rozumiem cię

Pustka we mnie i pustka wokoło
kto ją zapełni, kto to wreszcie zmieni
sam sobie wrogiem i przyjacielem.
Czy ja pragnę dla siebie
aż tak wiele?
Usłyszeć twój głos
spojrzeć tobie w twarz,
nie bać się uczuć
człowieka po nich poznasz.
Więc podnoszę z łóżka
swoje zgnite ciało
swoją zgniłą duszę
choć serce przygniata
granitowy głaz i nic
na świecie nie połączy nas.
Ta myśl mnie otacza, nie daje mi spać
ciągle w nocy z krzykiem na ścianie,
że nie będzie nas,
tylko beznamiętne ty
tylko szare ja.
Choć bardzo pragnę
być jej więźniem stale
dać się skuć w kajdany
Czy mi ten los nie zostanie dany?
Chodzę tak codziennie
z sercem na swej ręce,
chcę ci je ofiarować
jednak nie chcesz być
poddana tej męce
bycia z kimś, kto sam nawet nie wie
kim jest i po co właściwie...
Rozumiem cię
wyrzucam to co miałem na ręce
i w marmur przemieniam swe życie
w niebycie

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Sklep internetowy | avast! | nieruchomości słupsk | halluksy | ogłoszenia