wiersze-poezja.info

 

Wijas Rafał - Pustka (RW)

Chwila samotności,
Ucieczka w głąb własnej podświadomości,
W krainę niespełnionych snów.
Dezaprobata wobec świata,
Manifestacja duchowej wolności.
I nicość, kojąca słodkość pustki.
Powrót do anormalnej normalności,
Ludzkich absurdów, nakazów i zakazów,
Do mrocznego świata kontrastów,
W którym krzywda ludzka jest wyznacznikiem siły.
Ohydna obojętność możnych wszechświata,
Biernych obserwatorów rzeczywistości,
Pochłoniętych żądzą posiadania.
I ten przeraźliwie szyderczy śmiech Boga.
Nieprzenikniona zagadka ludzkości.


Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
zycie, milosc, sens, przeznaczenie, pustka, samotnosc
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
BearShare | Urząd skarbowy olsztyn | remonty silników spalinowych | Piłka Nożna Live | cheap phone card