Bieńkowska Renata - Pro¶ba do Mariusza
Uczucie rozpaczy mn± targa
z serca wypływa żal.
Z ust wyrywa się skarga,
a moje bezradne wołanie ucieka w dal.
Kolejne nasze rozstanie
tak trudno mi z tym żyć.
Choć wiem, że wrócisz Kochanie,
by razem ze mn± być.
Dzi¶ tęsknię za Tob± ogromnie,
lecz miejsce zostawiam w sercu mym.
I proszę by¶ wracał zawsze do mnie,
i leczł rany tym.
31.08.1994r.
Renata Bieńkowska
z serca wypływa żal.
Z ust wyrywa się skarga,
a moje bezradne wołanie ucieka w dal.
Kolejne nasze rozstanie
tak trudno mi z tym żyć.
Choć wiem, że wrócisz Kochanie,
by razem ze mn± być.
Dzi¶ tęsknię za Tob± ogromnie,
lecz miejsce zostawiam w sercu mym.
I proszę by¶ wracał zawsze do mnie,
i leczł rany tym.
31.08.1994r.
Renata Bieńkowska
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pro¶ba
Pro¶ba