Wiśniarski Marcin Aleksander - Prawda
Prawda jest jak jasna gwiazda co noc rozświetla marynarzom na statku kołysanym przez wzburzone fale. Prawda jest jak ogień co w zimnym dniu strudzonego wędrowca ogrzewa. Prawda jest jak woda na spalonej słońcem pustyni. Prawda jest jak złoto najczystsze, jak tysiąc klejnotów w koronie. Prawda jest czysta niczym najczystszy kryształ i gorąca jak piec rozpalony. Ona przepala wnętrzności i do samego serca płomień Jej dochodzi. A choćbyś i chciał Ją zatopić w morskiej toni. Ona wypłynie jeszcze piękniejsza. A choćby chciał ją spalić czy rozdeptać. Ona wyjdzie z tego jeszcze silniejsza. Ona niczym najczystsza oliwa wyjdzie zawsze na wierzch. Choćbyś ją chciał ukryć pod kocami grubymi. A jeśli człecze marny dojdziesz wreszcie tego, że szukać jej należy. I gdy zaczniesz szukać Jej na dnie serca swego, a nie pośród górskich szczytów czy podwodnych odmętów czy też pośród świata zgiełku. To Ona przyjdzie do ciebie. Jak matka swe małe dziecko ciebie do piersi przytuli. Zejdzie jak królowa z pasma gór Synaju i ukarze ci się piękna niczym gwiazda północy. Pachnąca jak róż miliony i zdobna w klejnoty świetliste jak gwiazdy pośród ciemnej nocy. Wtedy poczujesz żeś wolny, bo Ona ciebie wyzwoli.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
wyzwolić, gwiazda, oliwa, morska toń, ciemna noc
wyzwolić, gwiazda, oliwa, morska toń, ciemna noc