Jabłoński Ariel - Po prostu życie
Do wielu rzeczy skłania życie człowieka,
jest porywiste jak wzburzona rzeka.
To skarb największy nie do zastąpienia,
wymaga raz złości, raz wielkiego skupienia.
Ciężką tułaczką jest, z przeszkodami,
jest też nadzieją i marzeniami.
Jednak niekiedy wystawia na próbę,
która niektórym przynosi zgubę.
Gdy ktoś jest chory zadaje pytanie:
Czy kiedyś z łóżka swojego wstanie?
Dlaczego właśnie tak miało być?
Bo przecież każdy pragnie dziś żyć.
jest porywiste jak wzburzona rzeka.
To skarb największy nie do zastąpienia,
wymaga raz złości, raz wielkiego skupienia.
Ciężką tułaczką jest, z przeszkodami,
jest też nadzieją i marzeniami.
Jednak niekiedy wystawia na próbę,
która niektórym przynosi zgubę.
Gdy ktoś jest chory zadaje pytanie:
Czy kiedyś z łóżka swojego wstanie?
Dlaczego właśnie tak miało być?
Bo przecież każdy pragnie dziś żyć.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
życie
życie
Pozostałe wiersze autora:
Apel Parku
Co to znaczy kochać?
Czym jest Miłość
Miłość
Nie przemykajmy obok siebie
Ojczyzna
Po prostu życie
Pytanie
Zaufaj sercu swemu
Żołnierze
Apel Parku
Co to znaczy kochać?
Czym jest Miłość
Miłość
Nie przemykajmy obok siebie
Ojczyzna
Po prostu życie
Pytanie
Zaufaj sercu swemu
Żołnierze