Kaczmarczyk Ewa - Pożegnanie
Taki dzień nadchodzi
kiedy czas kończy się wypaloną świecą
bo zegar nie cyka żeby nie przeszkadzać
kiedy uśmiech tłumaczy czas pożegnania
całkiem szczery
a żadne spojrzenie nie zostaje nieme
bo adresat znajomy
kiedy myśli same ubierają się w słowa
w taki dzień pożegnania
najtrudniej jest powiedzieć
do widzenia
żegnaj do miłego wspomnienia
a na zawsze pozostaną
Zdjęcia stawiane na regale
pamiętnik na ten czas zapisany
droższy od myśli w nim zamkniętych
notes adresów
często już nieaktualnych
Nic z tego nie ma
Został jednak
zapach lasu
obrazów tysiące dnia każdego
niebieskie pole chabrów i rumianków
staw zielenią mieniący
pilnujący kapliczki ,kościoła
dzieciaki roześmiane
już tego nie ma
odeszło ale ciepło czuję miłego westchnienia
kiedy czas kończy się wypaloną świecą
bo zegar nie cyka żeby nie przeszkadzać
kiedy uśmiech tłumaczy czas pożegnania
całkiem szczery
a żadne spojrzenie nie zostaje nieme
bo adresat znajomy
kiedy myśli same ubierają się w słowa
w taki dzień pożegnania
najtrudniej jest powiedzieć
do widzenia
żegnaj do miłego wspomnienia
a na zawsze pozostaną
Zdjęcia stawiane na regale
pamiętnik na ten czas zapisany
droższy od myśli w nim zamkniętych
notes adresów
często już nieaktualnych
Nic z tego nie ma
Został jednak
zapach lasu
obrazów tysiące dnia każdego
niebieskie pole chabrów i rumianków
staw zielenią mieniący
pilnujący kapliczki ,kościoła
dzieciaki roześmiane
już tego nie ma
odeszło ale ciepło czuję miłego westchnienia
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza: