Wolański Łukasz - Pleban
Prawda że kazał nam kanonik ładnie
ale całej o duszy prawdy nie przekazał snadnie
Bo gdy moje ciało wciąż po świecie chodzi
dusza i serce w śmierci już od dawna brodzi
a tak
podobno się nie da
Mówił ksiądz na ślubach coś o miłości
Grzmiał z ambony dumnie o życia radości
A ja siedząc w ławce wciąż nie pojmowałem
Że radości jeszcze w życiu nie zaznałem
a mówił
że przecież każdemu dana
I błogosławił młodym pięknym zakochanym
Nie mówił o biednym samotnym ani nielubianym
I w jego ustach świat był tak wspaniały
Tylko chyba postaci jak ja mu nie pasowały
a przecież ja
którego nie ma jestem
ale całej o duszy prawdy nie przekazał snadnie
Bo gdy moje ciało wciąż po świecie chodzi
dusza i serce w śmierci już od dawna brodzi
a tak
podobno się nie da
Mówił ksiądz na ślubach coś o miłości
Grzmiał z ambony dumnie o życia radości
A ja siedząc w ławce wciąż nie pojmowałem
Że radości jeszcze w życiu nie zaznałem
a mówił
że przecież każdemu dana
I błogosławił młodym pięknym zakochanym
Nie mówił o biednym samotnym ani nielubianym
I w jego ustach świat był tak wspaniały
Tylko chyba postaci jak ja mu nie pasowały
a przecież ja
którego nie ma jestem
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
miłość, żal, ból
miłość, żal, ból