wiersze-poezja.info

 

Trojańczyk Adam - Płomień złocisty

Ukryta w cieniu noc i spocone od gorąca niebo.
Wśród ciszy dźwięków i spokoju nieładu,
tańczy samotnie na zachmurzonym parkiecie plamisty tancerz.
Na horyzoncie, wśród pożółkłych kartek i nieprzespanych nocy, leży młody chłopiec,
zakażony poezją zapala w swoim sercu, okruszkami wersów i łupinami zwrotek,
złocisty płomień, gasi umysł i formuje dusze...
Budzą się ze snu porzucone w drodze do domu kocie oczy
i zapomniana siła co do gwiazd go ponieść będzie w stanie.
Wnętrze jego rozpościera żagle i zaciąga do wioseł marzenia.
Nauczony żyć kolejny raz, powstanie z mroku i przez świat podąży,
jego słowo nic warte nie będzie,
a on sam - jedynie zabłąkanym przewodnikiem...
Adam Trojańczyk
2004-06-21
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
Darmowe teledyski | kartki urodzinowe | Akwarystyka | jeans | Biura rachunkowe Łódź