Jagusiak Wiktor - Płatki róży
W chwilach smutku
jej płatkami ocierasz usta swe...
Płatki tak czerwone,
Bezbronne i delikatne...
A jednak mają coś w sobie...
Jakąś siłę - co niewielu ją rozumie...
Lecz nad wszystko miłuje...
jej płatkami ocierasz usta swe...
Płatki tak czerwone,
Bezbronne i delikatne...
A jednak mają coś w sobie...
Jakąś siłę - co niewielu ją rozumie...
Lecz nad wszystko miłuje...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
róża, płatki, siła,
róża, płatki, siła,
Pozostałe wiersze autora:
Biografia życia
Ciemność
Ciemność i smutek
Czas
Gwiazda
Ironia cofania świata
Jak zmienić świat ?
Jaki jestem
Łza uczuć
Magia słowa
Marzenie
Miłość
Miłość i życie
Myśli
Niby tak blisko
Noc
Oda do życia
Ogień
Piękno
Płatki róży
Podróż przez życie
Pożegnanie pierwszej miłości
Przyjaciel
Radość
Serce moje
Stoisz na werandzie
Szczęście
Szkoło moja
Ten dzień
Twoje oczy
Tylko Ty
Wiatr
Wiele znaczeń kilku słów
Woda
Złotym piórem
Biografia życia
Ciemność
Ciemność i smutek
Czas
Gwiazda
Ironia cofania świata
Jak zmienić świat ?
Jaki jestem
Łza uczuć
Magia słowa
Marzenie
Miłość
Miłość i życie
Myśli
Niby tak blisko
Noc
Oda do życia
Ogień
Piękno
Płatki róży
Podróż przez życie
Pożegnanie pierwszej miłości
Przyjaciel
Radość
Serce moje
Stoisz na werandzie
Szczęście
Szkoło moja
Ten dzień
Twoje oczy
Tylko Ty
Wiatr
Wiele znaczeń kilku słów
Woda
Złotym piórem