Kurkowski Hubert - Odejść już czas
Na końcu drogi siedział chłopiec
Smutno mu płacze z chłodu łkając czeka na odrobinę miłości
Nie chce już żyć, w zapomnieniu umrzeć pragnie
By nie cierpiał nikt po nim
Nikt go nie widzi, skulony czeka na śmierć nie chce już być
Nie potrzebuje ciebie ani mnie
Nie zdążył się nawet pożegnać
Odszedł jak cień wraz z nadejściem dnia
Nie chce już czuć, chce nie żyć,
Przeprosić wszystkich za poszarpany sumień
Aby dusza już nie widziała tego świata,
Siedzi na końcu drogi chłopiec
Zimno mu, umiera, nie ma już lata,
Światła, trząsł się z chłodu
W jego oczach już tylko jedno marzenie zamieszkało
I odejść nie chciało
Mały chłopiec płacze i łezkę za łezką ociera
Bo z zimna wtulony w ciemność nie zapomniał o tej gwiazdeczce
Jedynej gwiazdeczce na jego niebie
Nie wytrzymał, umarł, zapomniany, wyrzucony
Dusza się raduje i czeka na rajskie pola,
Jego już nie ma, nie będzie
Nawet w waszej pamięci go już nie ma
Z gorącą dedykacją dla najukochańszej Paulinki P
Smutno mu płacze z chłodu łkając czeka na odrobinę miłości
Nie chce już żyć, w zapomnieniu umrzeć pragnie
By nie cierpiał nikt po nim
Nikt go nie widzi, skulony czeka na śmierć nie chce już być
Nie potrzebuje ciebie ani mnie
Nie zdążył się nawet pożegnać
Odszedł jak cień wraz z nadejściem dnia
Nie chce już czuć, chce nie żyć,
Przeprosić wszystkich za poszarpany sumień
Aby dusza już nie widziała tego świata,
Siedzi na końcu drogi chłopiec
Zimno mu, umiera, nie ma już lata,
Światła, trząsł się z chłodu
W jego oczach już tylko jedno marzenie zamieszkało
I odejść nie chciało
Mały chłopiec płacze i łezkę za łezką ociera
Bo z zimna wtulony w ciemność nie zapomniał o tej gwiazdeczce
Jedynej gwiazdeczce na jego niebie
Nie wytrzymał, umarł, zapomniany, wyrzucony
Dusza się raduje i czeka na rajskie pola,
Jego już nie ma, nie będzie
Nawet w waszej pamięci go już nie ma
Z gorącą dedykacją dla najukochańszej Paulinki P
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
odejść, chłopiec, droga
odejść, chłopiec, droga