Różycki Adam - Od Siebie
Od siebie
Choć serce me słabe,
Trudem życia zniszczone.
To dusza ma we mnie jak srebro,wciąż błyszczy.
Na prawia to wszystko, co czas przed tem zniszczył.
Z kąd tyle energii, do życia ma wsobie.
Chęci do czynu, miłości, wciąż wiele tak daje.
Uśmiech i szczęście w mym sercu znów gości
Dziękuję jej za to, za te chwile radości
To dzięki niej właśnie, sens życia się toczy.
Nie ujżysz jej w dzień ani także w nocy.
bo tylko ona, zrozumieć i kochać nas wszystkich potrafi.
Dbajmy więc o nią by szlak nas nie trafił.
Oczyść ją w sobie,
Nienawiść i pychę, wymaż z jej pamięci.
Napełnij miłością, sensu życia daj wiarę.
Niech dobroć i serce od teraz, będzie twoją miarą.
A.R.
Choć serce me słabe,
Trudem życia zniszczone.
To dusza ma we mnie jak srebro,wciąż błyszczy.
Na prawia to wszystko, co czas przed tem zniszczył.
Z kąd tyle energii, do życia ma wsobie.
Chęci do czynu, miłości, wciąż wiele tak daje.
Uśmiech i szczęście w mym sercu znów gości
Dziękuję jej za to, za te chwile radości
To dzięki niej właśnie, sens życia się toczy.
Nie ujżysz jej w dzień ani także w nocy.
bo tylko ona, zrozumieć i kochać nas wszystkich potrafi.
Dbajmy więc o nią by szlak nas nie trafił.
Oczyść ją w sobie,
Nienawiść i pychę, wymaż z jej pamięci.
Napełnij miłością, sensu życia daj wiarę.
Niech dobroć i serce od teraz, będzie twoją miarą.
A.R.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Od Siebie
Od Siebie