Bełza Władysław - O celu Polaka
Polaka celem:
Skrucha przed Bogiem,
Mir z przyjacielem,
A walka z wrogiem.
Cześć dla siwizny,
Czyste sumienie,
Miłość Ojczyzny
I poświęcenie.
Chętnie krew własną,
Dać w dobrej sprawie,
Zacnie i jasno,
Dążyć ku sławie.
Umieć na progu
Złożyć urazy,
Mieć ufność w Bogu
I żyć bez skazy.
Trudy i znoje,
Znosić z weselem,
To, dzieci moje,
Polaka celem.
Skrucha przed Bogiem,
Mir z przyjacielem,
A walka z wrogiem.
Cześć dla siwizny,
Czyste sumienie,
Miłość Ojczyzny
I poświęcenie.
Chętnie krew własną,
Dać w dobrej sprawie,
Zacnie i jasno,
Dążyć ku sławie.
Umieć na progu
Złożyć urazy,
Mieć ufność w Bogu
I żyć bez skazy.
Trudy i znoje,
Znosić z weselem,
To, dzieci moje,
Polaka celem.
Kategoria:
Poezja polska
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
Cnoty kardynalne
Co kochać?
Czem będę?
Disce puer.
Do polskiego chłopięcia
Do polskiej dzieweczki
Katechizm polskiego dziecka
Legenda o garści ziemi polskiej
Marsz Skautów
Modlitwa polskiego dziewczęcia
Modlitwa za Ojczyznę
O celu Polaka
Polska mowa
W podziemiach Wawelu
Ziemia rodzinna
Cnoty kardynalne
Co kochać?
Czem będę?
Disce puer.
Do polskiego chłopięcia
Do polskiej dzieweczki
Katechizm polskiego dziecka
Legenda o garści ziemi polskiej
Marsz Skautów
Modlitwa polskiego dziewczęcia
Modlitwa za Ojczyznę
O celu Polaka
Polska mowa
W podziemiach Wawelu
Ziemia rodzinna