Turoń Monika - Nie wiem dokąd iść...
nie chce mi się jeszcze łapać gołębi
nie chce mi sie patrzeć w gwiazdy
nie chce mi sie płakać ani śmiać
znajduje swoje odbicie w cieniu dnia
i cichym szmerze wiatru
skąpana w złocie słonecznika
opieram sie o zimna skałę
bo nie wiem dokąd mam iść...
nie chce mi sie patrzeć w gwiazdy
nie chce mi sie płakać ani śmiać
znajduje swoje odbicie w cieniu dnia
i cichym szmerze wiatru
skąpana w złocie słonecznika
opieram sie o zimna skałę
bo nie wiem dokąd mam iść...
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
gołębie, skała, gwiazdy
gołębie, skała, gwiazdy
Pozostałe wiersze autora:
* * * [być różą najpiękniejszą]
* * * [w bezdusznej plątaninie słów]
* * * [w bezdusznej plątaninie słów]
Ja nie wiem...
Jestem!
Jesteśmy tylko ludźmi
Moje życie
Mój wieczór
Nie wiem dokąd iść...
Ocean czasu
Recepta?
Samotność i starość
Tango dusz
To dla mnie...
Życie dla gwiazd
Życiorys z pajeczych nitek
* * * [być różą najpiękniejszą]
* * * [w bezdusznej plątaninie słów]
* * * [w bezdusznej plątaninie słów]
Ja nie wiem...
Jestem!
Jesteśmy tylko ludźmi
Moje życie
Mój wieczór
Nie wiem dokąd iść...
Ocean czasu
Recepta?
Samotność i starość
Tango dusz
To dla mnie...
Życie dla gwiazd
Życiorys z pajeczych nitek