Szalbierz Basia - Nieśmiałość
Nieśmiałość bywa jak kwiat polny,
Rozkwita i dojrzewa,gdy ujrzy godziwego motyla,
Jak kwiat, któremu strach nie obcy
Gdzie miesza się popioły,
By wiedzieć jak motyl kwiat porywa,
Jak lilie na wodzie,
Płynne i roześmiane pogodzie,
Dla błękitu nieba
brak już uśmiechów - dla wystraszonych oczu,
Jak słońce świeci za dnia,
Tak księżyc świeci, gdy
Brak zielonych gór wzdłuż
rzek ciągnących,
niebędące ufnością
Bywa jak liść akantu
Żłobiony przy
jesieni bluszczu.
Rozkwita i dojrzewa,gdy ujrzy godziwego motyla,
Jak kwiat, któremu strach nie obcy
Gdzie miesza się popioły,
By wiedzieć jak motyl kwiat porywa,
Jak lilie na wodzie,
Płynne i roześmiane pogodzie,
Dla błękitu nieba
brak już uśmiechów - dla wystraszonych oczu,
Jak słońce świeci za dnia,
Tak księżyc świeci, gdy
Brak zielonych gór wzdłuż
rzek ciągnących,
niebędące ufnością
Bywa jak liść akantu
Żłobiony przy
jesieni bluszczu.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
nieśmiałość
nieśmiałość