Krzeszewska Joanna - Nemo
Nemo- to ja.
Bez sensu istnienia
wśród bólu cierpienia
wśród tylu ludzi
ja sam - nikt.
Na dnie rozpaczy
otchłani bytu
na życia krawędzi balansuję.
Naprawde mnie nie znają
twarzy nie pamiętają.
A gdy odejde
w wieczności bramy
nie będą pamiętać
że żył wśród nich
ktoś o imieniu nikt.
Bez sensu istnienia
wśród bólu cierpienia
wśród tylu ludzi
ja sam - nikt.
Na dnie rozpaczy
otchłani bytu
na życia krawędzi balansuję.
Naprawde mnie nie znają
twarzy nie pamiętają.
A gdy odejde
w wieczności bramy
nie będą pamiętać
że żył wśród nich
ktoś o imieniu nikt.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
samotnosc, pustka, samobojstwo
samotnosc, pustka, samobojstwo