Łukasik Karina - Miasto umierania
W tej twierdzy na ścianach paznokciami wydrapane są słowa,
Rzeźbią historię zanurzoną w nutach jej powstawania.
W tych trzech ścianach ginie człowiek,
Ogłuszony zgrzytem, tworzy nowe słowa.
Dźwięczne, bez dźwięczne, głucho- NIE- ME !!!
Bo w moich trzech ścianach nie ma okna,
Bo w moich trzech ścianach nie przeżyje nawet skurwysyn.
Rzeźbią historię zanurzoną w nutach jej powstawania.
W tych trzech ścianach ginie człowiek,
Ogłuszony zgrzytem, tworzy nowe słowa.
Dźwięczne, bez dźwięczne, głucho- NIE- ME !!!
Bo w moich trzech ścianach nie ma okna,
Bo w moich trzech ścianach nie przeżyje nawet skurwysyn.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
śmierć, cierpienie
śmierć, cierpienie