Kowalik Jakub - Liryk żałosny (Samotnicy)
Żal i smutek, który pozostał
wlewa się w puste serce,
czarne żyły i zgniłe arterie
rozsyłają krwawe kondolencje
do każdej samotnej komórki.
Umysł przykryty żałobnym całunem
nie pragnie nadal być częścią mnie.
Twoje niedostatecznie słone łzy
wypłukują resztkę złudnych uczuć.
Niepotrzebny nikomu oddalam się
ścieżką samotników,
gdzie wszyscy oni
odnajdują w końcu cel
swej bezsensownej wędrówki
w ziemi,
która przygarnia
Ich serca - urny miłości.
wlewa się w puste serce,
czarne żyły i zgniłe arterie
rozsyłają krwawe kondolencje
do każdej samotnej komórki.
Umysł przykryty żałobnym całunem
nie pragnie nadal być częścią mnie.
Twoje niedostatecznie słone łzy
wypłukują resztkę złudnych uczuć.
Niepotrzebny nikomu oddalam się
ścieżką samotników,
gdzie wszyscy oni
odnajdują w końcu cel
swej bezsensownej wędrówki
w ziemi,
która przygarnia
Ich serca - urny miłości.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie