wiersze-poezja.info

 

Such Paula - Lekarz Czas

Już zapomniałam , już nic nie pamiętam
Część wymazałam, resztę spaliłam
I znów jak ptak niebieski frunę
I niby tak dobrze, niby nadzieja,
Że przyszłość ma jasna,
Że przyszłość ma barwna,
Że nadzwyczajnie będę szczęśliwa.
I nagle ta myśł- niezłota,
Szczęście to tylko złuda marna.
Szczęście to były Twe dłonie z rana,
I szczęściem były Twe oczy z wieczora,
I myśląc tak czuję żem nadal chora
A lekarz- Czas obiecywał poprawę
Im częściej z nim będę przebywać,
Nawet w pigułkach mężczyzn przepisał
I mówi: "Lecz się tym czym żeś się struła"

Kategoria:
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
mężczyzna, miłość, rozstanie
Biuro Rachunkowe Odżywki OLIMP kredyty przez telefon tusze,tonery imprezy plenerowe
STS | Zakłady Sportowe | karma dla kotów | sztuka | Wyniki piłkarskie