Doroteusz - Ku Ojcu, ku...
" Ku Ojcu, ku .... "
Tyś - wybrany przez Boga - na Ojca naszego
Będąc Synem Jego, siedząc obok Brata swego
Spraw - abyśmy wśród łez ich obu - odnaleźli siebie
Po to by wraz z Tobą - Abba - wysławiać ich w niebie
Pozwól, niepostrzeżenie, a rozłożę Twą legende
Pokazując co jest naszą prawdą - nie błędem
Gdy w tym smutnym czasie Twoja prawda jest szydzona
A obłuda jest normą , sprawiedliwy kona .........
Dość o tym! Widzę wszak człowiecze oczy
Jak patrzą na Ciebie - do góry - i łza się w nich toczy
Aby z czystą łzą dziecka przyjąć Twe spojrzenie
Które zmieni się od zaraz w to, co poucza zdarzenie -
Że najwięksi ludzie z swymi ideami
Jak największe góry, ze swymi szczytami
Są naprawdę niczym, gdy ręka Twa ich głowy zasłoni
I w sercu pokaże im małe dziecko z ciepłem twych oczu i dłoni
Lub gdy w rozłamach, czy wojnach się usłyszy
Jak miłość może - nie bojąc się ciszy -
Pokazać, że człowiek jest twym bratem w miłości
A świat - jej cywilizacją - bez gniewu i zazdrości !
I jak uwierzyć, że przez całe życie
Można trwać przy Jednym - pokazując obficie -
- Prawdę: że wśród tego bólu świata całego
Możliwym jest oddanie serca w serce Ojca swego
Jak byc tu ślepym - widząc jak strasznie cierpiałeś
Kiedy słowa do nas powiedzieć - siły nie miałeś
Pokazując tylko gołąbka który ponad światem leci
- W niebiosa - gdzież wszyscy są jednego Ojca dzieci....
Tyś - wybrany przez Boga - na Ojca naszego
Będąc Synem Jego, siedząc obok Brata swego
Spraw - abyśmy wśród łez ich obu - odnaleźli siebie
Po to by wraz z Tobą - Abba - wysławiać ich w niebie
Tyś - wybrany przez Boga - na Ojca naszego
Będąc Synem Jego, siedząc obok Brata swego
Spraw - abyśmy wśród łez ich obu - odnaleźli siebie
Po to by wraz z Tobą - Abba - wysławiać ich w niebie
Pozwól, niepostrzeżenie, a rozłożę Twą legende
Pokazując co jest naszą prawdą - nie błędem
Gdy w tym smutnym czasie Twoja prawda jest szydzona
A obłuda jest normą , sprawiedliwy kona .........
Dość o tym! Widzę wszak człowiecze oczy
Jak patrzą na Ciebie - do góry - i łza się w nich toczy
Aby z czystą łzą dziecka przyjąć Twe spojrzenie
Które zmieni się od zaraz w to, co poucza zdarzenie -
Że najwięksi ludzie z swymi ideami
Jak największe góry, ze swymi szczytami
Są naprawdę niczym, gdy ręka Twa ich głowy zasłoni
I w sercu pokaże im małe dziecko z ciepłem twych oczu i dłoni
Lub gdy w rozłamach, czy wojnach się usłyszy
Jak miłość może - nie bojąc się ciszy -
Pokazać, że człowiek jest twym bratem w miłości
A świat - jej cywilizacją - bez gniewu i zazdrości !
I jak uwierzyć, że przez całe życie
Można trwać przy Jednym - pokazując obficie -
- Prawdę: że wśród tego bólu świata całego
Możliwym jest oddanie serca w serce Ojca swego
Jak byc tu ślepym - widząc jak strasznie cierpiałeś
Kiedy słowa do nas powiedzieć - siły nie miałeś
Pokazując tylko gołąbka który ponad światem leci
- W niebiosa - gdzież wszyscy są jednego Ojca dzieci....
Tyś - wybrany przez Boga - na Ojca naszego
Będąc Synem Jego, siedząc obok Brata swego
Spraw - abyśmy wśród łez ich obu - odnaleźli siebie
Po to by wraz z Tobą - Abba - wysławiać ich w niebie
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
brak
brak