Lidia - Ja-lalka
Czuje coś do niego
ale nie chce być z nim...
nie może.
On jest taki sam jak inni,
kupi ją, pobawi się
a gdy mu się znudzi
odda krzywdząc wcześniej.
Znów wróci na wystawę
porcelanowa lala z uśmiechem
przyklejonym do twarzy.
Każdy następny,
który będzie chciał ją mieć,
nie zauważy nic,
nie usłyszy niemego krzyku,
a ona po prostu będzie stała
bez uśmiechu z lekkim wstrętem
do siebie i świata.
ale nie chce być z nim...
nie może.
On jest taki sam jak inni,
kupi ją, pobawi się
a gdy mu się znudzi
odda krzywdząc wcześniej.
Znów wróci na wystawę
porcelanowa lala z uśmiechem
przyklejonym do twarzy.
Każdy następny,
który będzie chciał ją mieć,
nie zauważy nic,
nie usłyszy niemego krzyku,
a ona po prostu będzie stała
bez uśmiechu z lekkim wstrętem
do siebie i świata.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
mężczyźni,krzywda,zranienie,kobieta,cierpienie
mężczyźni,krzywda,zranienie,kobieta,cierpienie