Paula - Ironia miłości
Te łzy tak strasznie palą
Moje usta się nie żalą
Co z tego że makijaż rozmazany
Tak starannie wykonany
Na policzkach od tuszu czarne zacieki
Będę cierpiała przez całe wieki
Trzęsą mi się obie ręce
Nie ulże szybko swojej męce
Zresztą ja cała drżę
Zapomnieć o tym chcę
Ale czy uda się zapomnieć
Dotychczas myślałam przytomnie
Ale znów te łzy
Dlaczego zjawiłeś się ty
Dlaczego nie pozwalasz zapomnieć o sobie
Przecież nic złego tobie nie robie
Znów płynie słonych łez potok
Jak krwotok
Czy ja jestem głupia
Czy mówię do soli słupa
Może do trupa
A może sama do siebie
Już nie wiem
Nie wiem czy żyję
Tylko płaczę i piję
Oczy zaczerwienione
Podpuchnięte zakrwawione
A moje serce samotne skrzywdzone
Głęboko zranione
Moje usta się nie żalą
Co z tego że makijaż rozmazany
Tak starannie wykonany
Na policzkach od tuszu czarne zacieki
Będę cierpiała przez całe wieki
Trzęsą mi się obie ręce
Nie ulże szybko swojej męce
Zresztą ja cała drżę
Zapomnieć o tym chcę
Ale czy uda się zapomnieć
Dotychczas myślałam przytomnie
Ale znów te łzy
Dlaczego zjawiłeś się ty
Dlaczego nie pozwalasz zapomnieć o sobie
Przecież nic złego tobie nie robie
Znów płynie słonych łez potok
Jak krwotok
Czy ja jestem głupia
Czy mówię do soli słupa
Może do trupa
A może sama do siebie
Już nie wiem
Nie wiem czy żyję
Tylko płaczę i piję
Oczy zaczerwienione
Podpuchnięte zakrwawione
A moje serce samotne skrzywdzone
Głęboko zranione
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
miłość , kochanie , życie , łzy
miłość , kochanie , życie , łzy