Kowalik Jakub - Gdy patrzę ...
Gdy patrzę wstecz
widzę tylko cień przeszłości,
promień księżyca
zapełnia puste strony życia.
Coraz więcej rzeczy nie śmieszy
swoją niestałością
podmuchy wiatru
budują siłę ciszy.
Śpiąca góra pozostała
symbolem spokoju i przemijania
grobowcem wszystkiego co we mnie
i tego co zostanie.
widzę tylko cień przeszłości,
promień księżyca
zapełnia puste strony życia.
Coraz więcej rzeczy nie śmieszy
swoją niestałością
podmuchy wiatru
budują siłę ciszy.
Śpiąca góra pozostała
symbolem spokoju i przemijania
grobowcem wszystkiego co we mnie
i tego co zostanie.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie
* * * [Gdy spojrzysz w otchłań szarości]
A może...
Bądź przeklęty
Ciemność
Cmentarz
Co noc
Często
Człowiek z kamienia
Dla K
Gdy patrzę ...
Ignorujesz mnie!
Iscariota
Kres
Księżyc
Liryk żałosny (Samotnicy)
Melodia duszy
Mędrcy
Ogród w moim umyśle
Ona nie istnieje
Ostatni list do ciebie
Prawda
Rozumiem cię
Spokojny krzyk rozpaczy
Trzymaj się z daleka (od życia)
Ty możesz zapomnieć, lecz...
W
W mroku poznania
Wizja
Zrozum mnie