Kruszewska Kamila - Cisza.....
Cisza.....
Noc za oknem, farba koloru grafit zalała falę błękitu.
Ktoś moknie, a krajobraz jego twarzy tylko czeka świtu.
Cisza.....
Przez czerń wnikającą w każdy zakątek ulicy, słyszy się jeszcze pojedyncze głosy.....
Szumią,
Jak to krople rosy,
Przy poranku, kiedy słońce zaspane swe oczy zasłania amarantowym całunem,
Aby za chwilę błysnąć promieniem,
jak to przy burzy piorunem.
Cisza.....
Tylko zegara szepty da się słyszeć w tym zgiełku.
Tylko on jeszcze siłę ma szeptać, mówić, nie milczeć.
Me własne myśli w strachu, nie czujące prawie lęku,
Tłoczą się bezszelestnie w mojej pustej głowie.
Cisza.....
Zduszony oddech pomiędzy dwoma światami przechodzi: raz we mnie, raz poza mną się mieści.
Słyszy się ciągle z zewnątrz do wewnątrz i odwrotnie dziwne, nieprzemyślane opowieści.
Cisza.....
Kryje w sobie tyle muzyki- gdy się przysłuchasz to Ci nawet zagra i zaśpiewa.
Czasem żywo- kiedy słońce liże promieniami ziemię, świata dotknąć próbuje, rozgrzewać;
Czasem smutno- kiedy łzy w śnieżnobiałą chustkę jak do koszyka zbiera
Najładniej śpiewa jednak a’capella.
To najbardziej dociera.
Cisza.....
Wybaczcie.....
Usypiam.....
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
o spokoju......
o spokoju......