Ciucias Monika - Carpe diem
blond włosami słońce płonie
jedwabistym żarem spływa
po oblokach mórz niebieskich
do skarbnicy swej przyzywa
idźmy - młodzi!
brać z niej złoto
zbóż rosnących w polu życia
cieszmy serce każdą chwilą
wyjdźmy z naszego ukrycia
"carpe diem" mówmy ludziom
niech Horacy będzie dumny
echo się odezwie złoto
głosząc prawdę tę
potomnym!!!
jedwabistym żarem spływa
po oblokach mórz niebieskich
do skarbnicy swej przyzywa
idźmy - młodzi!
brać z niej złoto
zbóż rosnących w polu życia
cieszmy serce każdą chwilą
wyjdźmy z naszego ukrycia
"carpe diem" mówmy ludziom
niech Horacy będzie dumny
echo się odezwie złoto
głosząc prawdę tę
potomnym!!!
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
carpe diem złoto życie młodość radość
carpe diem złoto życie młodość radość