Durasiewicz Renata - Woda
Czy wiesz co czuje człowiek tonący?
Strach, bezsilność
Świadomość zbliżającego sie szybkimi krokami końca
Czy wiesz co myśli człowiek tonący?
Gdzie sie wszyscy podziali?
Dlaczego nikt mnie nie ratuje?
Przecież ja zaraz umrę na ich oczach!
Tracisz siły i przytomność
Nagle ktoś Cie ciągnie
Chwytasz łapczliwie powietrze,
Jakby to był najcenniejszy dar
Dar od życia - żyjesz, ale...
Najgoszej jest, gdy nie ma w pobliżu pomocnych rąk
Wtedy jest tylko jedna droga - bramy niebios
I widzisz Boga - drugi najcenniejszy dar.
Strach, bezsilność
Świadomość zbliżającego sie szybkimi krokami końca
Czy wiesz co myśli człowiek tonący?
Gdzie sie wszyscy podziali?
Dlaczego nikt mnie nie ratuje?
Przecież ja zaraz umrę na ich oczach!
Tracisz siły i przytomność
Nagle ktoś Cie ciągnie
Chwytasz łapczliwie powietrze,
Jakby to był najcenniejszy dar
Dar od życia - żyjesz, ale...
Najgoszej jest, gdy nie ma w pobliżu pomocnych rąk
Wtedy jest tylko jedna droga - bramy niebios
I widzisz Boga - drugi najcenniejszy dar.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
strach, woda
strach, woda
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Dlaczego nie jesteś ze mną?]
* * * [Muzyka - wyzwala piękno w człowieku]
-//-
Czas ukojenia
Jak kochać?
Miłośc
Oni
Przeprasza
Śmierć
Tęsknota
Woda
* * * [Dlaczego nie jesteś ze mną?]
* * * [Muzyka - wyzwala piękno w człowieku]
-//-
Czas ukojenia
Jak kochać?
Miłośc
Oni
Przeprasza
Śmierć
Tęsknota
Woda