Durasiewicz Renata - Czas ukojenia
Świat sie zmienia
A ja? Również
Żyję w letargu
Byle ciagle do przodu iść
Dzień po dniu
Aż ujrzę światełko w otchłani
Dane mi od losu
Ale kiedy?
Może jestem blisko?
A może jeszcze daleko?
Któż to wie?
Ale wierzę, ciagle wierzę
Że ten dzien nadejdzie
Że świat rozbłysnie kolorami tęczy
Tylko kiedy...?
A ja? Również
Żyję w letargu
Byle ciagle do przodu iść
Dzień po dniu
Aż ujrzę światełko w otchłani
Dane mi od losu
Ale kiedy?
Może jestem blisko?
A może jeszcze daleko?
Któż to wie?
Ale wierzę, ciagle wierzę
Że ten dzien nadejdzie
Że świat rozbłysnie kolorami tęczy
Tylko kiedy...?
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
prawda
prawda
Pozostałe wiersze autora:
* * * [Dlaczego nie jesteś ze mną?]
* * * [Muzyka - wyzwala piękno w człowieku]
-//-
Czas ukojenia
Jak kochać?
Miłośc
Oni
Przeprasza
Śmierć
Tęsknota
Woda
* * * [Dlaczego nie jesteś ze mną?]
* * * [Muzyka - wyzwala piękno w człowieku]
-//-
Czas ukojenia
Jak kochać?
Miłośc
Oni
Przeprasza
Śmierć
Tęsknota
Woda