Nowak Joanna - Żegnaj
Świat płacze i ja płaczę.
Strumienie łez rozmywają strach.
Nie błagam cię już o nic.
Stoję w strugach deszczu
I zamykam oczy.
Widzę tylko mgłę.
Za mgła twarz twoja.
Mokre włosy oplatają nagie ciało,
Niczym twoje ręce
Każdego poranka i wieczoru.
Nie czekam już na nic,
Wiem że nie wrócisz,
A więc żegnaj
A moje słone łzy
Niech wyschną jak trawa
Po porannej rosie.
Strumienie łez rozmywają strach.
Nie błagam cię już o nic.
Stoję w strugach deszczu
I zamykam oczy.
Widzę tylko mgłę.
Za mgła twarz twoja.
Mokre włosy oplatają nagie ciało,
Niczym twoje ręce
Każdego poranka i wieczoru.
Nie czekam już na nic,
Wiem że nie wrócisz,
A więc żegnaj
A moje słone łzy
Niech wyschną jak trawa
Po porannej rosie.
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza: