Czewiec Emka - Śródleśne krajobrazy
Promyk słońca nie zginie
Jeśli nie obudzi zieleni
Zieleń nie przeminie
Jeśli nie narodzi się jako zielona twierdza
Pośród kamiennych domów ludzi z kamienia
Zielona twierdza nie przepadnie
Jeżeli człowiek nie nasyci się śródleśnym krajobrazem
Bo tyle nam było dane,
Że wchodząc do leśnej świątyni można się zachłysnąć wolnością
I umrzeć z tego upojenia
W wiecznym spoczynku na zielonym mchu
Wcześniej tylko zdążyć zmrużyć oczy
Zerknąć w czeluść zieloną
Na leśne ustronie
Gdzie inaczej płynie życie
Odnaleźć piękno w barwach natury
I stać się leśnym skrzatem
Odpłynąć w objęciach Morfeusza na wieki
Mieć zielone sny i wdychać zielone powietrze
Zamiast tlenu aromat sosen...
Potem zmartwychwstać
Wrócić do zwiędłego bycia bez nałogów
Nie licząc życia w mieście
W kamiennym cumulusie smogu
Kategoria:
Debiuty amatorskie
Debiuty amatorskie
Tagi tego wiersza:
las
las