Wiatrowska-Myszkiewicz Krystyna - Śnie(ż)nie
jesień zzimiała - sypie przenikliwym wiatrem
po szczelinach ciała niedokrytych płaszczem
a pogięte fale włosów na kosmyki kruszy
zatuleniem zatraceniem w puchu kusi kusi
zadymić widzenie zamglić wszystkie szyby
stworzyć pozór baśni choćby tak na niby
niechże wycieraczki chłoną płatki śniegu
które coraz gęściej ścielą ściany niebu
po szczelinach ciała niedokrytych płaszczem
a pogięte fale włosów na kosmyki kruszy
zatuleniem zatraceniem w puchu kusi kusi
zadymić widzenie zamglić wszystkie szyby
stworzyć pozór baśni choćby tak na niby
niechże wycieraczki chłoną płatki śniegu
które coraz gęściej ścielą ściany niebu
Kategoria:
Poezja polska
Poezja polska
Tagi tego wiersza:
Pozostałe wiersze autora:
Biegłaś
Dziś dopowiadam
Erem cichoskrzydły
Impas
Kariera domowa
Nikotynizm
Pętla
Śnie(ż)nie
Tożsamość snu
Biegłaś
Dziś dopowiadam
Erem cichoskrzydły
Impas
Kariera domowa
Nikotynizm
Pętla
Śnie(ż)nie
Tożsamość snu